gözlerimi açtım, yanımdaydın, tebessümünle kendime geldim, sabah mahmurlugum seni seviyorum dedim vve haneme bir "artı" attım.. sonra gözümü kapattım uykulara daldım, tebessümün yok oldu yerine karanlıklar geldi ve haneme bir "eksi" attım. "sıfır" oldum galiba..

karanlıklar dagıldı hafiften, sen belirdin rüyamda, yine tebessüm ettin, varlıgını hissettim ve bir "artı" daha kaydettim dertlerime.. sonra rüyam bitti, hafif bir karanlık, peşinden gözlerimi açtım, yoktun ve bir "eksi" kaydettim defterime istemeyerek.. "sıfır" oldum yine..

bugun bol bol gülümsedim dünyaya, esirgemedim sevimliliğimi.. yer verdim otobüsteye bir amcaya, sokaktaki o kimsesiz cocuktan iki selpak aldım, sen yorgunsun dedim anneme ben yaptım yemegi ve bir yok yok iki "artı" attım haneme.. yarın oldugunda üzdüm dünyayı, sulu göz oldum, somurttum insanlara.. kahvaltıyı begenmedim önce, sonra kopardım en sevdiklerimle kopmaz dediğim baglarımı, kalpler kırdım, kalbimi kırdılar ve iki "eksi" daha attım haneme.. ikincisini atarken belki herseyden cok acıdı canım.. ve tekrar "sıfır" oldum..
.
.
.
.
.
.

doğduğum gün olsa gerek bir "artı" atmıslar haneme.. görmemiştim şimdiye dek, farketmemiştim.. meğer sevindirmişim annemi, babamı, ninemi, dedemi.. mutlu oldum, bir "artı" kalmış hanemde.. var olusumda bir var.. derken hissetmedim bedenimi.. elimden almışlar vücüdumu.. bu defa üzmüşüm kardeşlerimi, arkadaslarımı, akrabalarımı.. öyle olcak ki öldüm diye bir atmışlar haneme.. baktım yine "sıfır" ım..

gözlerimle baktım zaman zaman.. zaman oldu aklımla, zaman oldu bedenimle, ruhumla.. şimdiyse herseyimle bakıyorum; ben bende neyi bulurum diye? ben bende sadce "sıfır" ı buldum. sen sende neyi buldun??